Qué Significa Self, Mercado Libre Mi Historial, Iconos De Word 2016, Depredadores Generalistas Y Especialistas Ejemplos, Convocatoria Inegi Censo 2020, Calendario Laboral Barcelona 2020, Adivina Perro Chocolo Acordes, Principales Países Exportadores De Arroz, Ndidi Fifa 19, " />

El periódico de Huelva | Noticias de empresa

You are here: Home - Sin categoría - vipera berus berus


vipera berus berus

[13] De ogen van de ringslang (Natrix natrix) neigen meer naar geel en de pupil is rond. De frontale schub (2) is zoals alle slangen ongepaard, bij de adder is de schub enigszins vierkant. [13], Het voedsel van de adder hangt af van de grootte van het dier maar is ook gerelateerd aan de beschikbare prooidieren. Een driejarig meisje uit het Gelderse Uddel ten slotte werd in 1946 in haar onderbeen gebeten en overleed 36 uur na de beet doordat er geen serum voorhanden was. [24] Het woord nater is zelf geleend van het Latijnse natrix, wat weer een afleiding is van natare ("zwemmen"). De zigzagtekening op de rug komt veel voor bij adders maar soms ook bij andere slangen wat tot verwarring kan leiden bij soorten buiten de Benelux. [15] De pasgeboren jongen zijn erg behendig en kunnen zo snel wegkruipen dat lange tijd werd gedacht dat ze door de moeder werden doorgeslikt bij bedreiging. Successie heeft tot gevolg dat open vegetaties dichtgroeien. [16], Onderstaand een lijst van synoniemen, synoniemen van ondersoorten zijn weggelaten.[6]. De slang is in de Karpaten, de Kaukasus, de Alpen, het Centraal Massief in Frankrijk en de berggebieden in de Balkanlanden te vinden. Een adder zal een mens niet snel aanvallen bij een ontmoeting maar zal hooguit toeslaan als het dier in het nauw gedreven wordt. De slang neemt vaak een zonnebad vlak bij de schuilplaats om het lichaam op te warmen. Namen volgens publicatie Publicatie; Nederlands Wetenschappelijk Categorie Subcategorie ; Adder : gemonitorde soort. Voor alle adders geldt dat ze pas eten nadat de paring heeft plaatsgevonden. De adder is de enige Nederlandse gifslang. Externe deskundigheid Ze hebben vaak een grijze tot beige grondkleur met zwarte tekening. Stichting RAVON/KNNV Uitgeverij. De dieren zijn vrij klein met een gemiddelde lengte van 50 tot 60 cm (maximaal 80 cm). In België komt de adder in Wallonië alleen in de streek tussen Samber en Maas en in het westen van de Ardennen nog voor, maar hij wordt daar zeldzaam. Kleinere prooien als kikkers worden direct in één keer doorgeslikt, grotere prooien als knaagdieren vluchten vaak maar raken snel verlamd. De adder komt voor in heidegebieden op de hoge zandgronden en in hoogveengebieden. De adder is dan schemeractief en komt alleen 's ochtends en 's avonds tevoorschijn. Tot die tijd teren ze op de reserves die ze het vorige jaar hebben opgebouwd. Ongeveer 90% van de jongen sterft door predatie en natuurlijk verval, zoals parasieten en voedseltekorten, voor de volwassenheid wordt bereikt. De adder klimt soms om vogelnesten leeg te roven maar is toch voornamelijk een terrestrische soort die in de strooisellaag leeft. Er dienen open plekken met voldoende zoninstraling aanwezig te zijn, maar ook voldoende schuilmogelijkheden. De adder is net als alle adders een giftige slang, die bovendien een solenoglyf gebit heeft. Vaak worden dezelfde hibernacula jaar op jaar door meerdere dieren gebruikt.In het 'actieve' seizoen maken adders gebruik van tijdelijke schuilplaatsen die beschutting bieden tegen weersinvloeden en predatoren. Aan weerszijden van de zigzaggende streep, aan de bovenzijde van de flanken, is een rij kleinere vlekjes aanwezig die bij sommige exemplaren ontbreken. Rapport Expertisecentrum LNV nr. Dergelijke exemplaren zijn vaak alerter en minder goed te benaderen. De symptomen na een beet verschillen sterk en kunnen bestaan uit pijn aan en het opzwellen van het gebeten lichaamsdeel, misselijkheid en totale incontinentie. De adder is zowel overdag als 's nachts actief, afhankelijk van de weersomstandigheden. Het zijn relatief kleine, zwaar gebouwde slangen. Hierbij worden geurdeeltjes opgevangen door de tong die vervolgens naar het orgaan van Jacobson worden gebracht en worden geanalyseerd. Adder Vipera berus. In Vlaanderen wordt de adder nog vertegenwoordigd door enkele populaties in de Antwerpse Kempen, onder andere in het Groot Schietveld in Brecht - Wuustwezel, de Kalmthoutse Heide en in de Visbeekvallei Kindernouw te Lille - Wechelderzande. Stappenplan voor wanneer een adder heeft toegeslagen, https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Adder&oldid=57329949, Wikipedia:Lokale afbeelding anders dan op Wikidata, Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, Waarnemingen.be - Actuele verspreiding België -, A. D. Ameling - Dieren dichtbij: De Adder - Het Spectrum, 1978 -, Raymond Creemers & Jeroen van Delft - Nederlandse Fauna 9: De Amfibieën en Reptielen van Nederland - Ravon -2009 -, Bernhard Grzimek - Het leven der dieren deel VI:Reptielen -. In de praktijk neemt de adder ongeveer 12% per week op. [3], In vroeger tijden werden de meest uiteenlopende middelen aangeprezen om een adderbeet onschadelijk te maken. Voor de nasale schub is de postnasale (9) schub gelegen, onder de supraoculaire schub is een ring van 6 tot 10 (meestal 8 of 9) schubben rond het oog aanwezig, de circumorbitale schubben (niet aangegeven). Daarnaast zijn enkele populaties bekend van open bossen en spoor- en wegbermen. Meestal is dit onder dichte vegetatie zoals heidestruiken en pollen pijpenstrootje. Bij bedreiging zuigt de adder zijn lichaam vol lucht, zodat het lichaamsvolume wordt vergroot en ook maakt de ingeademde lucht het sissen mogelijk. Dergelijke nesten bevatten ook minder dode of zwakke jongen.[4]. Door deze specialisatie is een kauwbeweging niet nodig waardoor de adder binnen een fractie van een seconde toe kan slaan. Soms worden schijnaanvallen uitgevoerd om af te schrikken. In geval van compensatie kan de te compenseren functie het beste worden afgestemd overeenkomstig de eisen van (een van de) natuurdoeltypen waarin de soort deze functie vervullen kan. Volgens het handboek Natuurdoeltypen zijn de natuurdoeltypen1.2, 2.2 en 3.42 van groot belang voor de adder. Contact. [3] De adder werd in 1758 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carl Linnaeus als Coluber Berus. In sommige gebieden komt de adder tegenwoordig niet voor, maar was dit eerder wel het geval, zodat veel literatuur hiernaar verwijst. Andere synoniemen zijn Chersea vulgaris (Fleming, 1822), Berus vulgaris (Swainson, 1839) en Pelias berus (Günther, 1859). Adder Vipera berus. Daarnaast worden ook hagedissen en jonge vogels of vogeleieren gegeten. Mannetjes hebben daarnaast een verhoudingsgewijs langere staart in vergelijking met de vrouwtjes en mannetjes zijn ook contrastrijker, ze hebben meestal een sterker geprononceerde rugstreep. In september na de geboorte van de jongen worden de overwinteringsplaatsen weer opgezocht. De Latijnse naam Vipera (adder) duikt al op in het werk Naturalis Historia uit 77 na Christus door de Romein Plinius de Oudere. In Europa werd het vet van de adder gebruikt om zalfachtige preparaten te maken, die mensen van syfilis zouden genezen. Bureau Natuurbalans Limes Divergens & Natuurhistorisch Genootschap in Limburg, Nijmegen / Roermond. De neusgaten van de adder zijn relatief groot. Daarnaast worden ook hagedissen en jonge vogels of vogeleieren gegeten. Maatregelen In een verder stadium leidt het tot verbossing, waardoor geschikte leefgebieden dichtgroeien of geïsoleerd raken. De tekening van mannetjes is contrastrijker dan die van vrouwtjes. Dit kan na het verorberen van meerdere prooien oplopen tot maximaal 75% van het lichaamsgewicht. Sommige predatoren werken grote hoeveelheden adders weg, zo is er een waarneming van een bunzing die binnen een tijdsbestek van drie dagen 29 adders verslond. Bruin exemplaar valt weg tegen de achtergrond. Bureau Natuurbalans Limes Divergens & Natuurhistorisch Genootschap in Limburg, Nijmegen / Roermond. Ook in Portugal is de adder nooit voorgekomen. [3], De adder wordt in de Nederlandse taal ook wel gewone adder, Europese adder, zwarte adder of moerasadder genoemd. In 2004 kwam een 81-jarige Duitse vrouw op het eiland Rügen om het leven na een adderbeet.[23]. Mitigatie en compensatie 2001/020, Ministerie van LNV. Het gevecht lijkt op het rituele gevecht van de mannetjes in de voortplantingstijd, maar om een prooi vechtende slangen zijn agressiever en bijten elkaar soms zodat verwondingen kunnen ontstaan.[15]. De adder heeft echter een hoger ontwikkelde vorm van eierlevendbarendheid, het is bekend dat de embryo's voedingsstoffen uit het bloed van het moederdier krijgen aangevoerd. [14] De eigenlijke paring vindt plaats als het mannetje zijn hemipenis in de cloaca van het vrouwtje brengt en kan 1 à 2 uur duren. Deze hebben een verticale pupil en lijken enigszins 'boos' te kijken door de wat uitstekende schub boven het oog die doen denken aan een frons. In Nederland en België is de adder het eenvoudigst van de andere twee hier voorkomende slangensoorten te onderscheiden aan de ogen. Het lichaam reageert op het gif door de aanmaak van verschillende verbindingen zoals histamine en serotonine. Gevoelige perioden Gevoelig voor isolatie en versnippering door verdwijnen en verslechteren van leefgebieden. Ook het onder water zetten van gebieden heeft een negatieve invloed. Als de adder in groepen overwintert is er snel een partner gevonden maar solitair overwinterende dieren moeten soms grote afstanden afleggen om een partner te vinden. In een later stadium ontstaan monotone heidevelden zonder open zonplekken. Verdroging en verbossing van leefgebieden. Vanwege het grote verspreidingsgebied in zowel oppervlakte als hoogteverspreiding is er een groot aantal mogelijke habitats waar de adder kan worden aangetroffen, variërend van open plekken in bossen, bosranden en rotsige bergstreken tot graslanden, spoorwegbermen en heidegebieden. Juveniele exemplaren eten omdat ze nog klein zijn in hoofdzaak kleine ongewervelden zoals wormen, insecten en kleine hagedissen. Over het algemeen neemt het aantal waarnemingen toe, in een monitoringstraject in Nationaal Park De Meinweg zijn echter al enkele jaren geen adders meer waargenomen. Lenders, A.J.W., M. Dorenbosch & P. Janssen, 2002. Uitvoering van alle maatregelen vereist deskundigheid over de soort en zijn leefomgeving. Het huidige Nederlandse woord adder is door eferesis ontstaan uit het Middelnederlandse nater. [13] In uitgesproken warme streken is de adder echter het gehele jaar door actief. Kale vlaktes, ontstaan door grootschalig plaggen, bieden geen schuilmogelijkheden. De adder is een uitstekende zwemmer die gemakkelijk rivieren en meren oversteekt. De mannetjes beginnen al vroeg in het jaar te zonnen en na de eerste vervelling worden de vrouwtjes opgezocht voor de paring. Opmerkelijk is dat twee vechtende mannetjes de buitenwereld volledig vergeten en een toeschouwer tot zeer dicht kan naderen zonder opgemerkt te worden. Voor een juiste uitvoering is overleg met een ter zake deskundige gewenst. [5] In het zuiden van Europa komt de aspisadder meer voor, deze adder is sterker aangepast aan hogere temperaturen. Men moet een adder dus nooit vastpakken. [4] De adder komt in Nederland relatief vroeg tevoorschijn en is vanaf maart of soms in februari aan te treffen. De adder komt voor in heidegebieden op de hoge zandgronden en in hoogveengebieden. De huidige ondersoorten van de adder zijn: V. b. berus komt voor in het grootste deel van het verspreidingsgebied,V. Bij de echte adders ontbreken deze groeven waardoor ze makkelijk te onderscheiden zijn. Wel is bekend dat de moeder haar jongen direct na de geboorte verslond, maar dat overleven ze niet. Hoewel het dier duidelijk voorzichtiger was, kon het vrij gemakkelijk vijanden ontwijken en prooien opsporen. Het wegvangen van dieren kan van invloed zijn binnen kleine populaties. Besluit Rode Lijsten flora en fauna. De schubben van de adder zijn evenals bij de ringslang gekield, wat betekent dat ze niet plat zijn maar een Λ- vorm hebben. Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, 2004. De aspisadder is pas actief bij 5 graden Celsius en houdt het uit tot 37 graden. Grondwaterstandverlaging kan leiden tot verdroging van het leefgebied. Leefgebied en voedsel De giftigheid wordt vaak overschat, de adder is lang niet zo gevaarlijk als bijvoorbeeld de mamba's, de cobra's of de meer verwante ratelslangen. De wetenschappelijke geslachtsnaam Vipera betekent letterlijk adder, de soortnaam berus betekent echte of ware. [13] Om bij een vogelnest te komen klimt de adder soms in de vegetatie. In deze gebieden wordt vaak de overgang van droog naar vochtig opgezocht.Voor volwassen adders vormen kleine zoogdieren (muizen en spitsmuizen) het hoofdvoedsel. [6], De adder is een van de inheemse slangen van Groot-Brittannië, maar ontbreekt in Ierland en IJsland, waar in het geheel geen slangen voorkomen. Het bestond uit 72 verschillende ingrediënten waarvan een deel bestond uit gedroogd addervlees. Deze laatste liggen boven de ogen, ze zijn langwerpig en steken iets uit boven het oog. De echte adders komen voor in (Zuidwest)Azië, Afrika en Europa en worden vertegenwoordigd door 13 geslachten. Het bekendste geslacht is Vipera, waartoe de adder behoort en daarnaast 26 andere soorten telt. De schuilplaats bestaat vaak uit dichte vegetatie. Direct achter de rostrale schub zijn twee internasale (4) schubben aanwezig die soms versmolten zijn. In juni 2011 meldde Natuurmonumenten dat er ook adders waren gezien in de Kaapse Bossen bij Doorn. 'Verkeerd' beheer, onder meer waterpeilveranderingen en grootschalig plagbeheer. Dit doet sterk aan een frons denken, zodat de slang 'gemeen' lijkt te kijken. Daarnaast zijn er enkele geïsoleerde populaties te vinden in Overijssel en één in Limburg (De Meinweg). De paring vindt plaats in de lente en kent een lang voorspel waarbij het mannetje zijn lichaam en staartpunt laat vibreren, af en toe sist en het vrouwtje besnuffelt met zijn tong om te bepalen of ze paringsbereid is. Andere dieren die kleine adders eten zijn de gewone pad, verschillende kikkers en sommige vissen, zoals de snoek en de paling.[13]. In Nederland komt de adder voornamelijk voor in Drenthe, Friesland, Gelderland, Overijssel en Limburg. Rapport Expertisecentrum LNV nr. De Nederlandse fauna. Dit gedrag is ook bekend van vogels als kippen en fazanten, die de adder in groepen aanvallen en doodpikken. De rostrale schub (de ongepaarde schub aan de voor- bovenzijde van de snuit) is van bovenaf niet goed te zien. In de winterperiode (november t/m maart) zijn de hibernacula kwetsbaar voor bijvoorbeeld overstroming door verhoging van het waterpeil.De paartijd valt tussen half april en half mei. b. bosniensis in de Balkan in de landen Albanië, Bosnië, Kroatië, noordelijk Griekenland, Hongarije, Noord-Macedonië, Montenegro en Servië. [15] Net als andere slangen heeft de adder een gevorkte penis. Van verblijfplaatsen van adders is eigenlijk alleen echt sprake in de winter. De beet van de adder kan wel gevaarlijk zijn voor de mens, maar hoewel er jaarlijks tientallen adderbeten worden geregistreerd, zijn gevallen met fatale afloop uiterst zeldzaam. Daarnaast zijn er enkele geïsoleerde populaties te vinden in Overijssel en één in Limburg (De Meinweg). De adder steekt voortdurend zijn tong naar buiten waarbij de tong op en neer wordt bewogen, wat tongelen wordt genoemd. De habitat van de adder bestaat over het algemeen uit vochtige omgevingen, met voldoende schuilplaatsen bestaande uit dichte vegetatie, grote objecten als rotsen of holen van andere dieren. De tekst is beschikbaar onder de licentie. De zijkanten van de kop zijn zeer steil en bijna loodrecht. Veel beten zijn het resultaat van pogingen het dier op te pakken. 50%) en de voeten (ca. [12] Drachtige vrouwtjes kunnen tot 300 gram zwaar worden. Reuss, 1923 Coluber caeruleus Sheppard, 1804 Coluber chersea Linnaeus, 1758 Pelias berus var. Ook is bekend dat soms vogeleieren worden verzwolgen. In 1939 werd een 12-jarige jongen in zijn grote teen gebeten toen hij blootsvoets over de hei van Tynaarlo liep. In een later stadium ontstaan monotone heidevelden zonder open zonplekken. 2007-04-20 adult. Ook het dragen van een addertong als amulet zou beschermen tegen dergelijk onheil. Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, 2004. Bovendien is de egel immuun voor het gif van de adder, wat blijkt uit waarnemingen van adderbeten in de poten, de snuit en zelfs de tong van egels, die hier geen last van leken te hebben. De slang wordt ook wel gewone adder, Europese adder, zwarte adder of moerasadder genoemd en komt voor in vrijwel geheel Europa en in delen van Azië. De afgehakte kop van de adder zou genezing bespoedigen door de kop op de wond te drukken. Van de adder is bekend dat voorzichtige voetstappen op een afstand van 5 meter kunnen worden gevoeld. Op een monitoringstraject op de Veluwe werden in 2008 voor het eerst drie vrouwelijke exemplaren aangetroffen in de buurt van een ecoduct.[9]. De adder is een vrij kleine slang die een lichaamslengte bereikt van ongeveer 50 tot 70 centimeter met een maximale lengte van 80 centimeter. De adder is immuun voor zijn eigen gif; als het dier in de strijd met een prooi zichzelf per ongeluk bijt of door een voedsel- of partnerconcurrent wordt gebeten treedt er geen vergiftiging op. Onder meer oude muizenholen komen hiervoor in aanmerking. De dieren zijn vrij klein met een gemiddelde lengte van 50 tot 60 cm (maximaal 80 cm). Tegengaan verbossing en grootschalige ingrepen/beheer. Intensieve recreatie (met name loslopende honden en fietsers) kan verstoring of zelfs slachtoffers tot gevolg hebben. Het oog is vaak rood en heeft een verticale pupil. Bureau Natuurbalans Limes Divergens, Nijmegen. Een beet is alleen gevaarlijk als het slachtoffer een jong kind of bejaarde betreft, als het gif direct in de slagader wordt afgegeven of als het slachtoffer in een lichamelijk slechte conditie verkeert. De adder komt momenteel vrijwel alleen binnen bestaande natuurgebieden voor. Uitvoering van alle maatregelen vereist deskundigheid over de soort en zijn leefomgeving. Successie heeft tot gevolg dat open vegetaties dichtgroeien. De gladde slang (Coronella austriaca) heeft net als de adder roodoranje ogen maar net als de ringslang een ronde pupil. Op de achterzijde van de kop is vaak een V- tot X-vormige figuur aanwezig. Het komt voor dat het winterkwartier gebruikt wordt door meerdere exemplaren. [3] In sommige Europese landen als het Verenigd Koninkrijk en Noorwegen worden nog enige tientallen beten per jaar gemeld. Het doden of vangen van de adder is in België en Nederland juridisch gezien een misdrijf omdat het dier beschermd is en kan leiden tot hoge boetes of een gevangenisstraf. De trillingen die door het lichaam worden opgevangen worden door de schedel naar het binnenoor geleid zodat de slang toch min of meer kan horen. Kleine geïsoleerde populaties zijn gevoelig voor calamiteiten en voor inteelt. Later werd de 'n' in nater verplaatst: (ee)n nater en werd het woord verbasterd tot het huidige adder. De vrouwtjes paren vaak met meerdere mannetjes; uit studies blijkt dat van ongeveer 17 procent van de nesten nakomelingen bevat van verschillende vaders. Het werkzame gif bestaat uit eiwitten die verschillende werkingen hebben zoals proteolytische enzymen die weefsels aantasten en hyaluronidase dat de verspreiding van het gif stimuleert. De natuurorganisatie vermoedde dat de adders illegaal waren uitgezet.[10]. Staat van instandhouding in Nederland Vipera berus ssp. [9], De populatie op de Veluwe is sterk achteruit gegaan door verdroging, verbossing en versnippering van het leefgebied. [21] Alleen als men sterk allergisch is voor het gif zal een zogenaamde anafylactische shock optreden, dit is een sterke allergische reactie van het lichaam die levensgevaarlijk kan zijn. In het Verenigd Koninkrijk heeft de laatste fatale afloop meer dan 20 jaar geleden plaatsgevonden; het betrof een vijfjarig kind. [18] Zelfs van kleine dieren is bekend dat ze de adder zonder angst aanvallen, zoals de kleine maar zeer snelle eikelmuis. chersea (Linnaeus, 1758) Pelias chersea (Linnaeus, 1758) Coluber coeruleus (misspelling) m De lichaamskleur van de adder kent een grote variatie. Jonge adders eten ook veel ongewervelden, zoals kevers. In al deze landen komt V. b. berus ook voor, behalve in noordelijk Griekenland. De tekening van mannetjes is contrastrijker dan die van vrouwtjes. In de Alpen komt de adder voor tot een hoogte van 3000 meter boven zeeniveau. De mannetjes blijven aanzienlijk kleiner dan de vrouwtjes, ze bereiken een gewicht van 50 tot 70 gram terwijl de vrouwtjes 80 tot 100 gram bereiken. Inventariseren van het plangebied op aanwezigheid van de soort. Het noordelijke voorkomen van de adder wordt verklaard door de op lagere temperaturen aangepaste levenswijze. Vrouwtjes eten als ze zwanger zijn echter niet en nemen dan minder prooien op. De zonplaatsen van de vrouwtjes worden vaak meerdere jaren gebruikt. Solenoglyf betekent buisvormige tand en slaat op de holle giftanden waardoor het gif wordt toegediend. De belangrijkste vijanden zijn de slangenarend, die zijn naam te danken heeft aan de vele slangen op het menu, en de Europese egel.

Qué Significa Self, Mercado Libre Mi Historial, Iconos De Word 2016, Depredadores Generalistas Y Especialistas Ejemplos, Convocatoria Inegi Censo 2020, Calendario Laboral Barcelona 2020, Adivina Perro Chocolo Acordes, Principales Países Exportadores De Arroz, Ndidi Fifa 19,

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies